دلم آنگاه خوش گردد كه تو دلدار من باشي

 

مرا جان آن زمان باشد كه تو جانان من باشي

 

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 15:16 |

 

 

 

 

رحم كن بر دل بي طاقت ما اي قاصد

 

 

نااميدي خبري نيست كه يك بار آري

 

 

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 11:36 |

 

نظرت چیه؟

|+| نوشته شده توسط فرزانه در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 11:29 |

 

 

 

سکوت را می پذيرم

 

 

اگر بدانم روزی با تو ســــخن خواهم گفت

 

 

تيره بختی را می پذيرم

 

 

اگر بدانم روزی چشمان تو را خواهم سرود

 

 

مـــرگ را می پذيرم

 

 

اگر بدانم روزی  تـــــــو خواهی فهميد کـه

 

 

دوستت دارم

 

 

                                         دوستت دارم

 

 

                                 دوستت دارم

|+| نوشته شده توسط فرزانه در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 11:4 |

 

 

 

تو كز ميان دل من قدم برون ننهي

 

 

نمي شود كه دمي در كنار من باشي

 

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 10:58 |

 

 

اي سهمت از بار امانت هرچه سنگين تر!

 

 

    بگذار تا من هم شريك قسمتت باشم

|+| نوشته شده توسط فرزانه در یکشنبه بیستم اسفند 1385 و ساعت 19:44 |

 

 

 

دلم گرفته،اي دوست!هواي گريه با من؛

 

گر از قفس گريزم،‌كجا روم،كجا،من؟

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در یکشنبه بیستم اسفند 1385 و ساعت 19:43 |