تو مي خواي تموم حرفا ، رنگ فاصله بگيرن

 

 

برن و يه گوشه دل بي كَسم بميرن

 

تو مي خواي نگاه سادم، پا نذاره تو خيالت

 

  نمي خواي حتي يه لحظه ، بپيچه تو پر و بالت

 

نمي خواي حتي تو رويام ، پا توي جاي پات بذارم

 

نميخواي حتي به يادت ، اشك تو چشام بيارم

 

سادگيه اون نگاتو ، مشق هر شبم مي كردم

 

اما دنبال همونا ، حالا تو رويا مي گردم

 

اما هر چي بود گذشته ، مهر خاطراتو روش زد

 

  مي دوني نفرت و كينه ، تو دلم گذشته از حد

 

حالا تو غريبه اي كه ، حتي چهرشم يادم نيست!

 

     يه فرشته بودي حالا ، اون فرشته آدمم نيست

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در شنبه بیست و یکم بهمن 1385 و ساعت 11:0 |